1
wer
frowen
ubel
ſprech·
2
|Das
man
in
durch
dıe
zungen
3
ſtech
|Das
|Laſter
muſſt
4
er
hȃn
2
|Wachter
nu
merkh
6
|Was
ich
auff
erden
ye
geſach
7
|Das
dunkht
mıch
aı̸n
wind
8
|Gen
zarter
lıeber
frowen
gunſt
9
|Da
hılfet
weder
ſı̸nn
noch
kȗnſt
11
|Dauȋd
vnd
auch
Salamon
12
|Sampſon
der
möcht
nıt
beſtȃn
13
|Der
ſchönſt
verlor
den
leıb
14
|Das
machet
als
der
frowen
werkh
15
|ain
Iunkfrow
rait
der
kȗnſten
perkh
16
|Nu
dar
ır
ſëlıg͠n
weıb
17
|Wer
von
den
frow͠n
ſchëmlıch
ſaıt
18
|Das
wirt/
Im
noch
am
leſt͠n
laid
19
|Sy
gȃt
ain
laſter
an·