The Ottoman Grand Vizierate (1560s–1760s)Großwesir Sokollu Mehmed Pascha an Kaiser Maximilian II., Konstantinopel, 1. Mai (ca.) 1573Letter from Grand Vizier Sokollu Mehmed Pasha to Emperor Maximilian II, Constantinople, 1 May (ca.) 1573Vezir-i Azam Sokollu Mehmed Paşa’nın İmparator II. Maximilian’e mektubu, Kostantiniyye, 1 Mayıs (ca.) 1573Sokollu Mehmed Pashalat1573-05-01Par literarum illustrissimi domini Muhammed Passe supremi consiliarii potentissi[mi] [imperatoris] Musulmanorum scriptarum ad serenissimum principem dominum Maximilianum imperatorem etc.Gloria magnanimorum dominorum Jesum sequencium. Electusque magnatorum personarum in plebe Christiana fidelium. Correctorque negociorum omnium populorum Christicolorum fons et rivus fluiorum splendoris et honestatis. Heres signorum glorie et felicitatis. Serenissime imperator, domine mihi honorande, postquam oracionem et laudem maiestati imperatoris vestri dignam proferentes perfecissemus, notum sit maiestati vestre ut secundum mandatum altum cesarie altitudinis in mutua pacis et condordie causa exhibitum, ut omnes domini sangyaki et ceteri milites famuli sue altitudinis in confiniis existentes singuli eorum in suomet quilibet statu pacifice utantur. Quatenus vero a parte alia in diciones sue altitudinis excursionem militum maiestatis vestre non audierint nullum motum ipsi facientes in custodia pacis summam adhibeant diligenciam, ipsi autem in hoc summa autem diligencia existentes.Capitaneus Cassoviensis literas misit ad passam Budensem, in quibus petivit precium quorundam personarum ianicherorum, quos fecerat capi in tempore huius pacis contra pacta pacis. Item capitaneus Agriensis etiam literas misit ad Pestienses incolas, quibus, variis inepcialibus et irreverenciis modis censum petivit. Cum igitur illas literas vidissemus valde sumus admirati quas literas ad manus nostras allatas per eandem substanciam. Secundum zelum et existimacionem veri fidei nostri velle nolle coacti ad presenciam cesarie altitudinis cum afferre voluissemus. Solummodo depopulacionem colonorum non decitum esse estimantes, literas ad manus pervenientes prefatorum capitaneorum quatenus maiestatis vestre aspectus non penderit, abstinuimus. Eam ob rem ad maiestatem vestram eedem littere misse sunt. Namque enim si ante oculos sue altitudinis allate fuissent, ista firma pax et vota et pacta concordie ubinam elaberetur omnibus notum et clarum est. Eiusmodi autem literas scribentibus, secundum zelum et existimacionem fidei Musulmanici et amiciciam magnorum cesarum destruentibus malificis absque ulla dilacione pena turpissima ingerri est debitum manifestum.Item de contumeliis exercituum vestrorum finitimorum conquirentes et literas querelosas ad suam altitudinem prestantes multi veniunt, tamen nos ipsos variis benevolis consiliis et reconciliacionibus sedamus. Solummodo subditi duorum principum, cum sint prestanciores ceterarum omnium creaturarum, ne propter minimam occasionem sub pedibus calculati depopulentur, neque divagentur omnes eiusmodi querelosos in curia sue cesarie altitudinis. In falsum convertimus, cum vix eos defenderemus. Interim huiusmodi littere inepciales capitaneorum finitimorum vestrorum ad manus eveniendi ut in conspectum afferendi nullus modus erat. Cum equidem potentissimus et invictissimus imperator noster huiusmodi ineptia pati nullatenus possit, ut si eas literas vidisset, zelum et vindictam veri fidei absque ulla mora procul dubio collocaturus esset. Omnes namque tam terrestres quam maritimi hactenus amiciciam et obedienciam cum sua invictissima cesarea prestantes, quamvis nonnulli aliquantulum temporis inimici facti sint, tamen rursum cum viderint amiciciam et pacem et concordiam quali modo felicitatem ipsam fecisse, rursum obedienciam anherentes postulaverunt. Hoc coram omnes principes et reges clarum et recognitum est.Namque enim de immensa clemencia Dei Altissimi, et sanctitate intercessionis alti et pii prophete nostri Portam istam excelsiam tam amicabiliter quam hostiliter advenientibus apertam fore omnibus palam constat. Item quatenus ista pax et amicicia acquista sit hic amicus vester mediator essendo quales labores passus sim maiestati vestri enim non est ignotum. Ut si rursum secunda vice quicquam contra hanc pacem operis ab illa parte oriatur, mihi vestro sincero, e medio exeundi nec amplius me imponendi decretum est. Quicunque igitur causa destruccionis pacis miseros colonos depopulari et divagari operator fuerit, huius detrimenti suplicium illi ferant qui causa facti sunt. Nos vivo nullam culpam nec questionem ullam sum passurus Deo Optimo Maximo volente. Itaque ergo si maiestas vestra istam amiciciam et pacem et concordiam superstitem esse desideraverit illos prefatos ianicheros famulos sue altitudinis dimitti curentur. Item eiusmodi capitanei qui contra hanc pacem operantur omnino debet ut puniantur.Item sacri muneris honorarii quod mutuo voto et conclusione condicionum promissum est, administrandi prolongacio maiestati vestre nullo modo decitum esse videatur. Ut utrarunque parcium subditi in statu quieto permaneant, ut propter perpetuitatem eius imperatorie dominii semper Deum adorantes perdurent nec unquam desineant. Ceterum valeat maiestas vestra.Ex commissione sue magnificenciae.